آیت الله سید کاظم نورمفیدی درجمع مداحان و اعضای هیئت های عزاداری گرگان اظهار کرد: یکی از اصحاب علی بن موسی الرضا (ع) محضر امام رضا (ع) رفت و گفت مردم می‌گویند مسائل دینی و واجبات فلسفه ای ندارد، حضرت گفت بی خود می‌گویند مگر می شود خدا دستوری بدهد و حکمتی نداشته باشد، خداوند هر چه دستور داده به نفع مردم بوده و  هر چه نهی کرده به ضرر مردم بوده است.

در میان مصیبت های ائمه تنها عزایی که دستور دادند ما تعظيم کنیم و برایش عزاداری کنیم شهادت امام حسین (ع) است، پیامبر اکرم (ص) و همه ائمه به این امر دستور داده اند.

امام رضا (ع)  به آن فرد فرمود اگر اشک هم میخواهی بریزی بر حسین (ع) بریز نگفت بر پدرم موسی بن جعفر اشک بریز. این عزاداری ها وگریه ها بی حکمت نمی تواند باشد.

آیا حکمت این عزاداری ها فقط برای ثواب گریه است؟ قطعا گریه کنیم ثواب هم می‌بریم اما آیا حکمتی که این همه معصومین به آن دستور دادند وتاکید کردند برای این است که ثواب کنیم؟ اصل قضیه این است که اقامه عزای ابا عبدالله باعث بقای اسلام است یعنی یک رابطه بین سید الشهدا و اصل دین وجود دارد. اینکه همه ما فلسفه عزاداری را به جایی برسانیم که گریه کنیم و ثواب کنیم و از ائمه طلبکار شویم، آیا ما باید طلبکار شویم؟ یا آن ها از ما طلبکار شوند؟

اینکه این همه روی فلسفه عزاداری تاکید شده است حکمتی بوده است، در طول تاریخ تنها قبری که تخریب می‌کردند قبر امام حسین (ع) بود چرا؟ چون پیام و حرف داشته است، به قول شهید مطهری تمام قیام هایی که بعد از عاشورا در تاریخ اسلام پیدا شد سروع آن سر قبر امام حسین (ع)بوده است.

این اصل و اساس را مورد توجه قرار دهید که فلسفه عزاداری بقای دین و اسلام است، در آن زمان سر قبرامام حسین (ع) می رفتند پیام می‌گرفتند و شروع می کردند، امروز مداحان عزیز ما این نکته را بر اصل و اساس قرار دهند که فلسفه عزاداری بقای دین است بقای ارزش های اسلامی است و چون خیلی موثر است دشمنان آن را مورد هدف قرار دادند.

این پیام را باید بگیریم که این عزاداری یک تکلیف است که به گردن ماگذاشته شده است که اصل بقای دین ما وابسته به سید الشهداست.

این عزاداری این قدر تاثیر گذار است که دشمن آن را مورد هدف حملات خود قرار داده است، اگر می‌خواهید فردای قیامت پیش امام حسین (ع)رو سفید باشید مداحی هایی کنید که پیام داشته باشد. من افتخارم این است روضه هایی که می‌خوانم پیام داشته باشد سعی ام این است امام حسین (ع)مارا به عنوان روضه خوان قبول کند.شما هم باید افتخار کنید امام حسین (ع) شما را به عنوان روضه خوان قبول کند .

سید اسماعیل حمیری از شاعران اهل بیت (ع)بود همیشه مورد تعقیب حکام بود، به جعفر بن عفان رسید و گفت این چه شعری است گفته ای؟گفت مگه چه گفتم؟ اسماعیل حمیری گفت این چه شعری است که خطاب به اهل بیت (ع)می‌گوید: «چرا سقف خانه هایتان بهم ریخته است چرا لباس هایتان از پست ترین لباس هاست»؟

درست است شاعر در  این شعر به مظلومیت اهل بیت (ع)اشاره کرده است اما این کار را در بیان نامناسب ارائه داده است.

حمیری در شعر خودش می گوید «دهان روزگار نباید به خنده باز شود چرا در حالی که ال احمد خانه به خانه پیغمبر مظلوم هستند و از خانه هایشان آواره شده اند گویا جنایتی انجام دادند که قابل بخشش نیست». مظلومیت را به گونه ای باید گفت که بیان درستی داشته باشد و این کار مهمی است.

چند سال قبل برای شعرای استان جایزه گذاشتم که برای امام حسین (ع) شعر بگویند؛ بهترین معرف هم خود امام حسین (ع) هست و خطبه هایش؛ از همان شب اول که برای بیعت با یزید صدایش کردند تا گودی قتلگاه صحبت کرده است، بهترین معرف انسان کلمات خود انسان است.

این موضوع جایزه همچنان ادامه دارد چون شعر میدان گسترده ای دارد زبان شعر زبان میدان داری است کلام حضرت را بپرورانید و تطبیق دهید به شرایط زمان و جهان و کار اصلی مداحان این است.

کمیت بن زید اسعدی نزد امام باقر (ع) رفت ایشان گفت شعرت را بخوان ایشان وقتی شنید رفت خانه خدا پرده را گرفت سه بار گفت اللهم اغفر کمیت بن زید، سعی کنید جوری شعر بگوید که امام زمان(عج) برایتان طلب مغفرت کند.

خود مداحان باید این کارها را کنند تا این جوانان که دسته ها را نگاه می کند برایشان پیام داشته باشد، در مجالس ترحیم افرادی می آیند که اهل مسجد و عزاداری نیستند از موقعیت استفاده کنید  روایتی بگویید در مجالس ترحیم روایت بخوانید مردم را تشویق کنید به خودتان زحمت دهید وروایت های خوبی را بیان کنید..

 گاهی فکر میکنم من از دنیا میخواهم بروم چه عملی دارم؟ سعی ام این است از حرف های خدا خوب دفاع کنم این اخلاص که انبیا داشتند لازم نیست.

شاید این مداحی کاری برای ما کند قدر این مداحی را بدانید. نباید در رابطه با امام حسین (ع)  خدای نکرده شعری بخوانیم که مردم جری شوند شعری بخوانید مردم فکر کنند برویم درخانه  امام حسین (ع)کار حل می شود و تنها با گریه کار حل نمی شود.

کارتان مهم است، سعی کنید برای مداحی پول نگیرید اگر هم گرفتی هدفت به گونه ای باشد دل مردم را به سوی خدا ببرید، این میشود ذخیره شما در بانک الهی، آنچه در دنیا میگیرید فانی است آنچه پیش خدا ذخیره میکنید باقی میماند.

گریه بر امام حسین (ع)خوب است اما نه به هر قیمتی، شما حرفت را بگو اگر گریه کردند خوب کردند اما نه به هر قیمتی.

کارهایی که برخی وقت ها انجام می شود که نسل جوان را جمع کنیم شور ایجاد کنیم این مجالس باید مردم را به امام حسین (ع) نزدیک  کند، توحید وایمان به سادگی نصیبمان نمی شود.

امام سجاد(ع)  بعد از واقعه عاشورا تا زمانی که زنده بود کارش گریه بود، اولین روضه خوان امام حسین (ع)حضرت زینب بود ببینید چگونه روضه خواندند، این حضرت زینب (س) بود که هدف امام حسین(ع) را به کوفه و شام برد و در مجلس کذایی شام آنچنان حرف زد گفت خجالت بکش یزید آیا این عدالت است که زن و بچه تو پشت پرده بنشینند اما فرزندان رسول خدا را در شهرها بگردانی؟ هم روضه خوانی می کند و هم حرفش را می زنند.

آمدند نزد امام سجاد (ع) گفتند بس است چقدر گریه می کنید  درجواب گفت آنچه من دیدم شما ندیدید من هر وقت چشمم به خواهران و بچه ها و... بیفتد عصر عاشورا را به یاد می آورم.

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید